Training Fortuna
Geregeld schrijf ik hier een stukje over de vorderingen van de training
met Fortuna, mijn 8 jarige Cartujana merrie, die ik op 5 jarige
leeftijd, van Theo heb
gekregen. Volgens de karakteromschrijving van Klaus Hempfling een
“Koning”. De laatste datum staat steeds bovenaan. Wil je weten hoe ze
bij ons is gekomen kijk dan onderaan de pagina.
Vrijdag 9 december
Ik ben druk aan het leren voor het examen van volgende week vrijdag en
zaterdag. Aangezien Inge maandag komt voor het zadel en er dan nog erg
weinig tijd over is om te trainen voor het proefje wat ik moet rijden,
ben ik met Migo daarvoor aan het trainen. Hij is lekker bomproef en dat
is wel prettig onder examen zenuwen omstandigheden!
Donderdag 1 december
Afgelopen weekend was Fortuna mee naar de opleiding van Bas en Amber. Haar
zadel ligt niet helemaal goed en moet worden opgevuld, maar Bas heeft de
zelfde zadels en had het vermoeden dat daar wel wat tussen zat wat zou
passen.
Nadat we een paar zadels bekeken hebben lijkt er inderdaad één
goed te liggen. Helaas luister ik niet naar Fortuna als ze weg loopt bij
de opstap... Tijdens de les gaat Fortuna
steeds krommer lopen en wordt steeds minder voorwaarts. Galopperen is
helemaal onmogelijk laat ze merken. En nog valt het muntje niet... Als
ik ben afgestapt voel ik hoe het zadel ligt: het is helemaal haar
schouders opgeschoven... Sorry Fortuna!!!
De volgende dag aan de longe
loopt ze tot mijn grote opluchting prima. Gelukkig kunnen we longeren,
dubbele longe en werk aan de hand doen. Komt het rijden wel weer als het
zadel is aangepast!
Donderdag 27 oktober
Afgelopen weekend was er weer opleiding bij Bas en
Amber. Wanneer leer ik toch eens echt luisteren naar mijn
paarden???!!! Als ik vrijdag wil vertrekken ligt Fortuna te slapen op de
heuvel in de paddock. Ik loop naar haar toe. Migo staat te slapen, ziet mij
aankomen en komt een paar passen naar mij toe. “Nee,” zeg ik, “sorry man,
Fortuna gaat mee.” Als ik op school kom en Fortuna van de trailer haal zie
ik dat ze aan de binnenkant van haar linker achterbeen een schaaf heeft.
Later blijkt dat ze niet rat loopt. Dus de volgende dag maak ik mijn excuses
aan Migo en vraag of hij nog mee wil. Gelukkig wil hij dat wel. Hij doet het
super! Iedereen is verbaasd hoe lenig hij is en wat hij allemaal kan (alle
zijgangen in stap, draf en galop). We werken aan zigzag appuyementen in
draf, de piaffe en de vliegende wissel. Bas zegt dat Migo super geschikt is
voor galopwerk en piaffe omdat hij een afhangend kruis heeft. Ben ik toch zo
trots op mijn mooie blonde man!
We krijgen zelf fysio training. Allemaal gym oefeningen
en valtraining. Ik heb 4 dagen fikse spierpijn!! Maakt wel dat ik mij weer
beter kan inleven in mijn paarden!!
Gisteren met Palmer en Fortuna naar Amber voor
behandeling. Fortuna heeft door de trap tegen haar been pijn in haar
bekken en SI-gewricht. Er zijn nog wat pijnlijke plekken, zoals een blokkade
in haar onderrug, een rib, en in haar nek. Ik hoop dat ze na de behandeling
voorzichtig is met zichzelf… Verder blijkt dat het zadel nagekeken moet
worden, mevrouw is gegroeid en nu ligt het niet meer optimaal.
Vrijdag 30 september
Vandaag Fortuna gereden met bit (Myler 04). Ze heeft wel eerder een bit in gehad,
maar dan reed ik haar op de kaptoom. Het was dus wel een beetje
spannend, want ik wil graag dat dit goed uitpakt.
Eerst leg ik haar uit hoe een bit werkt vanaf de grond:
Ik sta voor Fortuna en pak allebei de teugels zachtjes vast. Ik geef
zachte trillinkjes met de rechterteugel en wacht totdat ze mee doet en
buigt zodat het los voelt op de teugel. Ik laat de teugels los en roep
ondertussen BRAAF!! Het woord braaf kent ze goed, ze weet dat het
betekend dat ze iets heel goed heeft gedaan. Dan wacht ik totdat ze het verwerkt heeft en
vervolgens vraag ik op de andere teugel. Dat herhaal ik een paar keer
met natuurlijk veel belonen op het goede moment. Ze geeft na 3
keer meteen het goede antwoord. Dan geef ik zachtjes met beide teugels
tegelijk trillinkjes richting haar boeg en wacht totdat ze na geeft,
BRAAF!! en wachten. Het gaat prima, Fortuna pakt het snel op.
Ik besluit op te stappen. Fortuna vindt het een goed idee en blijft mooi
staan totdat ik boven ben. Terwijl we stappen leg ik het nog een keer
aan haar uit. Kennelijk voelt het toch wat anders dan vanaf de grond,
want ze moet even zoeken wat ik bedoel, maar dan doet ze heerlijk mee en
loopt al snel met een mooie lengte- en laterale buiging en rotatie op de volte. We
rijden een acht. Ik let er op dat mijn lijf eerst de hulp geeft voor de
bocht en de verandering van richting en dan de teugel. Het gaat steeds
mooier. We gaan de hoefslag op en ik vraag haar aan te draven. Ook nu
blijft ze fijn mee doen. Rondje links, rondje rechts en dan is het
genoeg voor vandaag. Haar lijf kan nog veel meer, maar haar hoofd heeft
wel genoeg gehad schat ik zo.
Donderdag 1 september
Ik ben een paar dagen weg geweest en daarna waren er veel regel dingen
te doen. Fortuna stond al een paar dagen naar mij uit te kijken.
Natuurlijk hebben we wel lekker geknuffeld in de paddock, maar vandaag
heb ik echt weer tijd voor de paarden.
Als Fortuna mij aan ziet komen loopt ze mij al tegemoet. Vandaag ga ik
eerst haar manen kammen. Fortuna vindt dat getut heeeeeerlijk!! Daarna
gaan we naar de bak en rennen we om het hardst heen en weer. Het maakt
haar alert. Met gespitste oren en een beetje een ondeugende blik kijkt
ze mij aan als ik sta uit te blazen. Ik maak een paar schijnbewegingen
van links naar rechts en ren dan weer door de bak. Fortuna blijft bij
mij in de buurt en stopt naast mij als ik stil ga staan. Ik kroel haar
lekker op haar meest favoriete plekjes en breng haar dan terug naar de
kudde.
Woensdag 20 juli
Als ik met Fortuna op de linker hand rij
voel ik veel druk in mijn rechter teugel. Ze verliest dan een stukje
rotatie in haar lijf waardoor ze op haar rechter schouder valt. Als je
je voor stelt dat je met een fiets door de bocht gaat en een lang hoofd
hebt zoals een paard dan zijn je oren meer naar binnen en je neus meer
naar buiten als je correct de bocht neemt. Zo zou het ook met Fortuna moeten gaan, maar kennelijk is
ze ergens uit balans.
Om de balans te herstellen werken we op de volte in contrastelling met rotatie en weer
naar binnenstelling met rotatie. Door steeds te wisselen als ik voel dat
ze op het randje zit van wat ze kan wordt ze steeds soepeler. Zij
ervaart dat ik rekening hou met haar mogelijkheden en van daaruit
ontstaat de ruimte voor haar om mee te doen.
Na wat spelenderwijs
oefenen op de linker en de rechter volte op deze manier is ze als snel
mooi gelijk op twee teugels op beide handen. Fijn gevolg hiervan is dat
ik duidelijk merk dat ik goed op de binnenkant van haar rug kan zitten
op beide handen. Fortuna is mooi naar de hand toe en alles lijkt te
"stromen" in haar lichaam. Ze voelt los, maakt grote passen: swung in de
stap, heerlijk!
Zondag 26 juni
Yes, yes, yes!!!
Vandaag de eerste buitenrit met Fortuna gemaakt!!! Ze deed het
geweldig!!! Samen met mijn vriendin Francien op Kyra gingen we op pad. Fortuna meteen dapper voorop.
Ik woon aan een doorgaande weg met een fietspad er langs en Valthermond
is een lintdorp, dus heel veel huizen naast elkaar en dus heeeeeel
veeeeel te zien en vooral te ruiken. Jee, die neus van Fortuna maakte
echt overuren Ze was echt super braaf. Een paar keer stoppen en
wachten op Kyra voor een beetje steun, maar verder ging ze zelf de boel
wel even onderzoeken. Ook had ze wel zin om wat te draven. Rijtechnisch
gezien was het grotendeels een drama, kop in de lucht en rug hol, maar dat deed
er vandaag even niet toe. Heerlijk om te voelen dat er zo veel
vertrouwen is! Wat zal ik lekker dromen vannacht...
Dinsdag 24 mei
Ik ben opnieuw begonnen met opstappen aanleren. Dat ging nl. niet
helemaal naar mijn zin. Ik kwam wel boven, maar het voelde niet relaxed
en Fortuun stapte dan ook meteen altijd weg. Dus doen we net of ze een
groen paard is. Ik let goed op al haar signalen, zoals ik van Eef
Veenstra heb geleerd.
Uiteindelijk blijft ze mooi naast de opstap
staan en kan ik overal aan haar zitten, over haar heen hangen en in de
beugel staan alsof ik op ga stappen. Ik beloon haar uitbundig en doe het
zelfde aan de andere kant. Als ik op stap blijft ze stil staan en kan ik
haar van bovenaf belonen met wat lekkers. Ik ben in de zevende hemel.
En dan wil ik gewoon gaan trainen. Maar we zijn bezig met een nieuwe
bakrand en nu liggen er planken langs de bak en dat is natuurlijk nieuw
en niet helemaal te vertrouwen. Ik baal als een stekker en voel dat ik
mij begin te ergeren. Ik heb het zo mooi op deze site staan: werk met
wat er zich aandient vandaag, want gisteren is geweest en morgen komt
nog. Zo'n simpel zinnetje, maar wat is het soms toch moeilijk, zucht!
Dan pak ik mijzelf bij kop en kont en maak er het beste van.
Vandaag waren we op herhaling. Het waait hard dus dat is wel een ultieme
uitdaging. Het maakt dat ik veel meer open aan het werk ga, zo van we
zien wel wat er mogelijk is. En je weet het vast uit eigen ervaring, dan
kan er heeeeel veeeel! Het hele ritueel van het opstappen herhalen we
en het gaat prima. Zo goed, dat ik besluit om op Fortuna rijden. Ze doet
het super. We gaan in stap door de bak over de hoefslag en kunnen alle
dressuur oefeningen rijden. Van hand veranderen door een appuyement en
op de andere hand het zelfde.
Ik weet het zeker nageeflijkheid zit niet alleen in het lijf, maar ook
tussen de oren!!!
Zaterdag 14 mei
Fortuna deed het super op de Equiday! We hebben voor het eerst gereden
tijdens een demo. Het was heeeel spannend voor ons allebei, maar toch
zaten er mooie stukjes tussen waar Fortuna heel fijn liep! Ik ben super
trots op haar!
Het effect van zo'n spannende actie is dat Fortuna nu niet helemaal
comfortabel is met het opstappen. Zeker, als ik zou willen kon ik zo
opstappen, maar ik voel dat ze wat onrustig is. En dus oefenen we
opstappen. Als ze helemaal op haar gemak naast de opstap blijft staan
aan beide kanten, terwijl ik mijn voet in de beugel heb en een
opstapbeweging maak, beloon ik haar uitgebreid en verlaat de bak. Morgen
weer verder.
Vrijdag 6 mei
Voor Fortuna is het geweldig geweest de afgelopen dagen. Een aantal
keren heeft Geerte haar staart gewassen en allerlei vlechtkunstwerken in
haar manen gemaakt. Heerlijk vindt Fortuna al dat getut aan haar lijf.
Als ze zich vannacht maar schoon houdt...
Donderdag 5 mei
Met Fortuna geoefend wat ik gisteren van Eefje heb geleerd. Goed opgelet
wat voor gevoel Fortuna mij geeft als ik haar achteruit zet en dan de
volte op wil sturen: is haar aandacht echt bij mij en wacht ze op mijn
aanwijzingen? Leuk om zo naar haar te kijken! Dit onderdeel gaat goed.
Ik heb Fortuna vooraf opgezadeld, want ik wil met haar kijken naar het
opstappen. Ik kan altijd wel opstappen, maar eigenlijk is Fortuna niet
100% op haar gemak. Daar wil ik graag verbetering in aanbrengen. Ik sta
op de opstap en parkeer Fortuna netjes naast mij. Ik wacht en ik merk
dat Fortuna eigenlijk maar heel kort stil kan blijven staan. Ik probeer
te helpen door mijn eigen lijf steeds weer te ontspannen en op te letten
dat ik wel goed blijf doorademen. Uiteindelijk komt er een moment dat ze
lang stil staat en behoorlijk op haar gemak is. Ik schat dat het niet
meer wordt dan dit en geef haar de jackpot aan brokjes! Volgende keer
weer verder.
Woensdag 4 mei
Eefje Veenstra komt om mij "Parelli les" te geven. Wat ik mooi vind,
waar Eefje mij attent op maakt, zijn alle subtiele signalen die Fortuna
geeft als reactie op wat spanning die ze opbouwt in het werk: klein
beetje trekken met haar onderlip, haar oren iets onrustig, haar oog net
iets gespannen. Het zijn kleine signalen en eerlijk, is eerlijk, zo
precies heb ik niet naar haar gekeken... Tegen mijn leerlingen zeg ik
dan altijd, stel je voor dat je klaar zou zijn met leren, dat zou toch
jammer zijn? En dus ben ik blij met alles wat er nog te leren valt! We
gaan er mee aan de slag, kijken of we onze band nog kunnen verdiepen!
Zondag 1 mei
Afgelopen vrijdag en zaterdag weer naar Amber en Bas geweest voor de opleiding.
Gisteren heb ik Fortuna meegenomen voor de les tijdens de opleiding. Het was de tweede keer
voor haar dat ze daar was.
Als ik wil opstappen vindt Fortuna het wel wat spannend en draait een
paar keer weg bij de opstap. Dan blijft ze staan en mag ik er op. Bas
stelt voor dat ik haar gewoon zelf ga rijden, zodat Bas een indruk
krijgt van hoe ik nu met haar train. Fortuna doet het veel beter als
de vorige keer en dat ziet Bas ook. Hij is er erg over te
spreken en dat vinden we natuurlijk fijn.
Thuis gaat het ook goed de laatste tijd. Fortuna is lekker voorwaarts en
heeft weer plezier in het trainen. Fijn, want zaterdag gaat ze mee naar
de Equiday!
Zondag 24 april
Fortuna ligt lekker te zonnen in de paddock met haar ogen op half zeven.
Toen ze net bij mij woonde kon ik tot ongeveer 5 meter afstand van haar
komen als ze lag te slapen, dan stond ze op. Inmiddels kennen we elkaar
een heel stuk beter en ik ben benieuwd hoe het nu voor haar is als ik
dichterbij kom.
Eerst maak ik contact met Bo die vlak bij haar staat. Fortuna vindt het
best. Dan ga ik naar Fortuna, ze blijft liggen. "Braaf!", zeg ik. Die
"Braaf!" kent ze en ja hoor er komen wat brokjes achteraan. Ze blijft
lekker liggen en ik kan haar hoof, hals, boeg en schouder aaien. Weer
zeg ik: "Braaf!" en wat brokjes er achteraan. Dan loop ik bij haar
vandaan, kan ze lekker verder dutten. Fijn te merken dat het vertrouwen
zo gegroeid is!
Zondag 10 april
Als ik 's ochtends de paarden voer laat ik 5 paarden op het erf. De
andere 5 paarden eten in de paddock. Fortuna is één van de paarden die
op het erf eet.
De paarden kennen het ritueel en normaal gesproken wordt
er, na eerst even duidelijk te laten merken wie er de baas is, de weg
vrij gemaakt voor de paarden die de paddock uit mogen.
Vandaag gaat
het anders... Als Fortuna naar de uitgang draaft wordt haar weg geblokt
door een hogere in rang. Fortuna remt niet, maar zet af. In een flits
zie ik de gevolgen die een kapotte draad met zich mee zal brengen. Maar
niets van dat alles. Fortuna maakt een mooie sprong over de draad. Met
open mond kijk ik haar na. Ze wordt duidelijk sterker van de training!!
Dinsdag 8 maart
Ik heb besloten om Fortuna opnieuw te
beleren, zoals ik nu leer bij Bastiaan de Recht. Ik weet nog dat ik een
keer bij Bent Branderup was en dat hij één van zijn paarden opnieuw aan
het beleren was. "Het doel is niet belangrijk, maar de weg er naar
toe.", zei Bent. En zo is het maar net. Nu Fortuna behandeld is en weer
lekker aan de slag kan merk ik dat zij hier en daar wat reserves heeft.
Ik denk dat dat voort komt uit ongemak wat zij heeft ervaren tijdens de
training toen zij nog niet behandeld was. Om er zeker van te zijn dat
alles wat ik van haar vraag o.k. is, doorlopen we het hele proces
opnieuw. Natuurlijk gaat dat sneller dan de eerste keer, maar dat vind
ik niet belangrijk. Belangrijk is dat Fortuna vertrouwen heeft in mij èn
in zichzelf!
Donderdag 3 februari
Vandaag is Fortuna mee geweest naar Bas (Equiscio)
voor les. Aangezien Palmer nu mee gaat voor de opleiding, maar ik niet
weet hoe lang hij dat nog wil, heb ik besloten om Fortuna op de
achtergrond mee te trainen, zodat zij kan instappen als dat nodig is.
Natuurlijk zijn er de nodige aandachtspunten, maar Bas vindt haar heel
gevoelig, zeker geschikt voor het Hoge Schoolwerk, het lange teugelen en
hij vindt dat zij erg snel leert. Als Bas op het eind van de les wil
proberen of ze de "zonnegroet" wil doen, zegt Bas dat ik het langzaam
moet opbouwen en dat het veel vertrouwen van een paard vraagt om zo'n
buiging met het hoofd tussen de voorbenen te maken. Fortuna doet zo goed
mee dat ze hem meteen optimaal maakt. Alsof ze nog even een
visitekaartje af wil geven!
Dinsdag 1 februari
Heerlijk, we zijn weer aan het rijden! Fortuna moest echt even wennen en
weer vertrouwen krijgen dat rijden geen pijn doet. Nu gaat het steeds
beter.
Ik had gedacht om haar mee te nemen naar de NCSAH,
maar Palmer geeft zijn plek nog niet af
lees
meer. Dus hebben we besloten om Fortuna op de achtergrond mee te
trainen voor als Palmer echt met pensioen wil.
Woensdag 19 januari
Vorige week vrijdag nog een keer naar Amber Koppen (Equiscio
lees meer) geweest met Fortuna. Ze is weer
helemaal in orde en als het longeren en werk aan de hand goed gaat,
mogen we ook weer gaan rijden! We hebben alleen wel een ander zadel
nodig... Toch maar cavia's houden: eten minder hooi en je hebt geen
zadel nodig...
Op de muur achter de plaats waar Fortuna wordt behandeld hangen mooie
platen en foto's van het Hoge School werk. Amber zegt tegen Fortuna:
"Kijk maar eens achterom Fortuna, want dat ga je nog wel leren tijdens
de opleiding!". Nog twee weekjes dan is de eerste module van de
opleiding. Ik heb er erg veel zin in en ik ben benieuwd wat het allemaal
zal brengen.
Donderdag 13 januari
Fortuna is behandeld door Amber Koppen van Equiscio, waar ik ook de 7-jarige
opleiding ga doen voor revalidatietrainer lees meer.
Fortuna is vaker nagekeken, maar ik hield zo mijn vragen. Gelukkig
vallen nu alle puzzel stukjes in elkaar en gaat het de goede kant op.
Amber wilde Fortuna's kaak manipuleren en raadde mij aan om eerst
Fortuna's gebit na te laten kijken. Vorige keer dat haar gebit is gedaan
is er over haar grens gegaan en dus vroeg ik Eef Veenstra (Parelli
instructrice) om ons te helpen.
We hebben flink geoefend en Fortuna vindt het inmiddels een interessant
spel: je mond stil houden als er iemand aan zit. In mij heeft ze
gelukkig alle vertrouwen, maar hoe zal het gaan als de tandarts komt??
Paul Versluis komt aangezien de vorige tandarts niet goed is bevallen.
Amber werkt met Paul samen, dat stemt mij hoopvol. Fortuna is wel in
Paul geïnteresseerd. Ze besnuffeld hem aandachtig. Ik laat Paul zien wat
ik met Fortuna heb geoefend.
Als Paul met Fortuna aan het werk wil zet
Fortuna duidelijk een grens. We besluiten haar te verdoven met een pasta
die onder de tong moet worden aangebracht. Paul mag dat niet doen van
Fortuna. Ik probeer het zelf en laat Fortuna eerst met mijn hand voelen dat ik onder haar
tong wil zijn. Dat vind ze goed. Dan met de spuit en dat mag na een paar
keer oefenen ook.
Als de pasta zijn werk heeft gedaan kijkt Fortuna behoorlijk lodderig
uit haar ogen. Even zo goed wil ze nog steeds niet dat Paul haar vijlt.
Gelukkig mag de klem wel en kan Paul nu een goed beeld krijgen van haar
gebit. Het is gelukkig nog niet heel hard nodig, ze heeft geen wondjes
in haar mond. Het manipuleren moet nog maar even op zich laten wachten.
Ik vraag Paul of hij met Fortuna wil oefenen met de vijl nu ze de klem
in heeft. Het kan mij niet schelen of haar gebit nu wordt gedaan, maar
ik wil wel graag haar vertrouwen in de tandarts herstellen. Paul heeft
nog nooit meegemaakt dat dat is gelukt. Hij is nl. nog nooit iemand
tegen gekomen die er tijd in wilde steken om het vertrouwen te
herstellen... Verbaasd kijk ik hem aan. Hoe is het mogelijk??
Paul kan de vijl een beetje in de mond van Fortuna doen. Dat vind ik al
heel veel en we besluiten het hier bij te laten. Terwijl Paul zijn
spullen weer opruimt mag ik even met een kleine vijl proberen of Fortuna
die wil accepteren. Gelukkig vertrouwd ze mij nog steeds en mag de vijl
in haar mond. Als Paul het nog een keer probeert komt er meteen
weerstand bij Fortuna. Paul is ok, maar hij mag zijn werk niet doen!
Het lijkt mij een goed plan als verschillende mensen de komende tijd met
Fortuna gaan oefenen, zodat ze er aan went dat anderen ook aan haar mond
zitten. Proberen we over een tijdje of Paul ook aan haar mond mag komen.
Paul vindt het gelukkig interessant om er aan mee te werken. Ik ben er
van overtuigd dat het na verloop van tijd goed zal komen!
Donderdag 6 januari
Fortuna loopt los op het erf en keurt het hooi. Dan wil ze gaan rollen
en zoekt daarvoor precies een plek uit waar de sneeuw zo is aangestampt
dat het spekglad is geworden. Ze lijkt het zich pas te realiseren als ze
al ligt. Ieder "normaal" paard gaat eerst zitten en geeft zichzelf dan
een slinger om op te staan. In deze situatie blijkt weer eens en te meer
de enorme kracht en souplesse van Fortuun: Ze gaat een beetje zitten,
haar voorbenen zijn nog krom, zet de punten van haar hoeven in het ijs
zodat ze niet kan wegglijden en drukt zich dan langzaam, het lijkt wel
hydraulisch te gaan, met vier benen tegelijk op...!!
Maandag 22 november
Ken je dat? Er komt iets op je pad en
vervolgens lijkt alles die kant op te wijzen?
Eef Veenstra,
Parelli instructrice, vroeg mij enige tijd geleden of ik haar les wilde
geven. Leuk, ik geef ook les aan Anna de Winter en Nathalie Lagasse en
ik heb inmiddels wel gemerkt dat deze mensen goed bij mij passen. Zelf
voelde ik niet zo de behoefte om iets met Parelli te doen, ik redde mij
prima, dacht ik...
Eerst beginnen Katia en Jade aan mij te
rammelen en ik vraag Eef om mij te helpen. Eef leert mij over de "Horsenality's"
en dat vind ik erg interessant. Vervolgens merk ik dat mijn relatie met
Migo niet helemaal fijn meer loopt en met Fortuna merk ik dat ze het
heel leuk vindt om met de trailer te "spelen", maar in het werk voel ik
dat er wat mist.
En als de paarden aan mij gaan lopen
rammelen dat het anders moet, wie ben ik dan om te zeggen dat we op de
oude voet verder gaan?! En dus leert Eef mij vandaag de beginselen van
Parelli met gevolg dat Migo en Fortuna ineens veel vrolijker uit hun
ogen kijken!!
Leuk, de komende dagen eens kijken hoe dat bij
de andere paarden uitpakt!
Maandag 25 oktober
Het is heerlijk najaarsweer en ik
geniet er met volle teugen van terwijl ik rond stap met Fortuna. Als de
stap naar mijn zin is draven we aan. Na een pas of drie maakt Fortuna
een beetje een hupje en staat stil. Ik voel dat er irritatie onder zit,
maar ik snap niet wat het is. Ik vraag haar weer aan te draven en na
drie passen maakt ze weer het hupje en staan we stil. Nog dringt het
niet tot mij door, dus probeer ik nog een keer met het zelfde effect.
Nu
zou je kunnen zeggen: "Ze neemt je in de maling" of "Ze probeert je uit"
en meer van dat soort dingen. Maar ik ken mijn Fortuun en ik weet dat ze
dit niet voor niets doet.
Dan begint het mij te dagen. Ik denk dat ze
wil dat ik probeer nog soepeler mee te bewegen in draf doorzitten. Ik
kijk altijd erg kritisch naar mijn zit (en die van mijn leerlingen) en
kennelijk wil Fortuna mij een handje helpen.
We draven weer aan. Ik let meteen op het soepel meebewegen. "Dank je
wel!", lijkt Fortuna te zeggen. Ze draaft heerlijk rond zonder nog maar
één keer te protesteren. Wat een geweldige leermeester is ze toch!!
Dinsdag 12 oktober
Sanne Dekker is een paar dagen geweest voor training met haar Andalusiër
Sevilla, ook wel Pluis geheten. We hadden een fijne tijd en konden weer
een stapje verder komen. Op de terugweg stuurde Sanne mij een smsje: Ben
zo blij dat ik geweest ben! Kan wel janken :)!
Sanne mag graag
fotograferen en had net een nieuwe lens gekocht. Ze heeft deze
sprookjesachtige foto van Fortuna gemaakt.
Reuze bedankt Sanne!
Maandag 20 september
Na de behandeling van Jannemarie Frowijn heeft Fortuna een week vakantie gehad.
Nu zijn we het werk weer aan het oppakken en zijn we begonnen met
longeren. Ik vind longeren leuk, erg leuk!
Van een afstandje kijk ik naar Fortuna. Hoe zij beweegt, hoe ze daarbij
kijkt en hoe dat op mij overkomt. Tijdens het opwarmen kijkt ze een
beetje verveeld. Ze houdt van actie en dit is voor haar veel te saai.
Als het zo ver is dat we veel overgangen gaan maken en vooral die van
galop naar halt en weer aan galopperen, wordt Fortuna wakker. Haar ogen
beginnen te glimmen en ze is super alert. Ze maakt zich groot en mooi en
danst om mij heen in een verzamelde galop. Met kracht springt ze bij
iedere galopsprong van de grond. Geregeld laat ik haar een rondje
stappen om te kijken of ze zich niet al te gek maakt, maar iedere keer
is ze dan weer mooi rustig. Ik vraag haar: "Zullen we nog een keer?" Ik
geef een kleine hulp om te kijken hoe ze reageert en meteen springt ze
weer aan in een mooie verzamelde galop. We doen nog één keer de
overgangen galop halt galop. Als ik haar vraag om te stoppen zet ze haar
achterbenen zo ver onder haar lijf dat ze voor los komt. Trots komt ze
naar mij toegelopen, alsof ze wil zeggen: "Nou, hoe vond je die?"
"Prachtig Fortuna!" prijs ik haar. Tevreden lopen we samen de bak uit.
Maandag 30 augustus
Jannemarie Frowijn is er om Fortuna te behandelen. Er zijn wat
kleine signalen waaruit ik meen op te maken dat ze niet helemaal fijn in
haar vel zit. Fortuna doet meteen lekker mee als Jannemarie met de
behandeling begint, blij dat ze geholpen wordt.
Fortuna krijgt een week vakantie en dan beginnen we rustig weer met wat
werk.
Dan krijg ik zelf ook een behandeling van Jannemarie. Ik vind het
interessant om te voelen wat de paarden meemaken. Onvoorstelbaar wat een
effect de zachte aanrakingen op mijn lichaam hebben. Na de behandeling
moet mijn lichaam echt even wennen.
Eén ding is bij mij toch anders. Ik krijg geen week vakantie!
Zondag 29 augustus
Theo traint zijn paard in de binnenbak. Fantje,
onze oude pony, staat voor in de schuur zich te goed te doen aan het
hooi. Fortuna stond bij haar, maar is even buiten wat gras aan het
knabbelen als het ineens heel hard begint te regenen. Het komt werkelijk
met bakken uit de hemel. Fortuna stapt van haar ene achterbeen op de
andere en draait haar kont van links naar rechts. Dikke druppels vallen
hard op haar lijf. Ze is slechts 5 passen van de schuur af, maar
omdraaien en tegen de regen in naar de schuur lopen, vindt ze kennelijk
geen optie.
Ik roep haar en ik zie aan haar orenspel dat ze mij hoort, maar ze
peinst er niet over. Het water stroomt inmiddels met stralen van haar
vacht. Ook als Palmer los loopt op het erf als het regent blijft hij
buiten. Hij gaat altijd in de buurt van de kudde staan en laat zich
helemaal nat regenen, terwijl ook hij de schuur in kan lopen en droog
van het hooi kan eten.
Er zijn paarden die op een holletje naar binnen gaan, maar die van mij
zijn liever buiten. Als het regent, smaakt het gras op zijn best!
Woensdag 25 augustus
Vandaag hebben we gelongeerd. Het is niet voor niets dat de longeer
proef vóór de Ridderproef zit. De basis blijft altijd belangrijk.
Eerlijk gezegd vind ik longeren erg leuk. Het is een uitdaging om het zo
mooi mogelijk te krijgen en bovendien geniet ik er van om de paarden zo
te zien bewegen.
Ik let vooral op dat Fortuna vlot blijft in de stap. Ik
laat haar niet te laag lopen met haar hoofd en hals, meer horizontaal,
zoals op de foto hiernaast. Zakt ze lager dan vraag ik haar weer omhoog
en geef meteen een drijvende hulp. In deze horizontale houding kan ze
het beste haar achterbeen ver naar voren zetten en daar wil ik graag aan
werken. De draf gaat in een fijn tempo. Ook daar let ik op de
horizontale positie van haar hals. Als ze mooi constant loopt in de draf
laat ik Fortuna aangalopperen. Dit resulteert er in dat de galop af en toe mooi verzameld is.
Longeren gaat ook over mij. Ik let steeds op of mijn lichaam los blijft.
Ik voel bv. de neiging om mijn linker arm op de linker volte af en toe
wat vreemd te draaien. Dat geeft spanning in mijn linker elleboog en
schouder. Zodra ik daar los laat, laat Fortuna los in haar lichaam en
begint lekker te briesen. Maakt niet uit wat we doen, zij is altijd mijn
spiegel!
Zondag 22 augustus
Al weer enige tijd geleden,
heb ik een Christ barebackpad gekocht bij
Equixantos.
Omdat ik hoorde dat veel barebackpads problemen geven op de wervels heb
ik er een grandeurpad onder met dikke inlages. Zodoende is de
ruggengraat vrij en wordt de druk meer verdeeld. Ik vind het super
rijden!! Geen twijfel meer over of het zadel waar ik op zit wel optimaal
past.
Nu had ik mijn vraagtekens bij het zadel van Fortuna, maar ik vond het
nog steeds wel spannend om haar met de barebackpad te rijden, omdat ze
erg rap kan draaien als ze schrikt. Maar ik
realiseerde mij dat ze steeds makkelijker was geworden in de bak ook als
het bv. hard waait of als er ineens iets gebeurd. Dus gaan we rijden met
de barebackpad. Het voelt goed, heel goed! Zelfs zo goed in stap en draf
dat ik meteen ook de galop met haar rij. Ik merk dat ik de behoefte heb
om opnieuw het beleren te doorlopen met de pad, omdat ze nog wat meer
lengte in haar hals mag krijgen. En zodoende rijden we
eerst veel voorwaarts neerwaarts met een beetje stelling en buiging
zodat ze recht gericht over de hoefslag gaat.
Mijn buren hebben de composthoop vrij dicht bij de erfafscheiding en de
buurman is daar bezig. Ik heb het Fortuna even laten zien en verteld en
zonder problemen rijden we er langs in alle drie de gangen. Op een
gegeven moment laat de buurman wat vallen en dat maakt een hard geluid.
Fortuna zakt alleen wat door haar benen en gaat dan meteen weer
onverstoorbaar verder.
Voor mijn gevoel zijn we weer een grote stap voorwaarts: Fortuna op haar
gemak in de bak en ik mede daardoor met veel vertrouwen op de
barebackpad.
Dinsdag 20 juli
Fortuna houdt erg van afwisseling.
Met Palmer ben ik bezig met werk aan de lange teugel,
lees meer, en
zodoende kreeg ik het plan om dit ook eens met Fortuna te proberen. Het
lastige met Fortuna is dat alles zo makkelijk gaat. Hoezo lastig zul je
zeggen. Ik bedoel het volgende. Fortuna doet in twee weken tijd met het
grootste gemak alle oefeningen in stap en draf. Dat lijkt natuurlijk
leuk, maar omdat haar hoofd meteen snapt wat de bedoeling is wil dat nog
niet zeggen dat haar spieren dat ook meteen allemaal kunnen op een
verantwoorde manier. Natuurlijk kent ze alle oefeningen al, dus dat
behoeft niet echt veel oefening meer, maar in het begin heb ik daar echt
veel rekening mee gehouden. Nu bouw ik het langzaam op om het vooral
leuk te houden. En zodoende hou ik het kort, en dan bedoel ik écht
kort. De eerste dag alleen over de hoefslag, om haar te laten wennen aan
mijn andere positie. De volgende dag het zelfde en op beide handen de
schouderbinnenwaarts er bij. Een dag later de travers er bij, en als ze
alle oefeningen in stap kent en ik haar kan verzamelen en weer meer
voorwaarts laten gaan dan de zelfde opbouw in draf met de verzameling
naar een pasje piaffe en weer voorwaarts. Tijdens het aanleren van de
oefeningen vanuit deze positie vind ik het weer een uitdaging om de
hulpen steeds meer met mijn lichaam te geven. Ik voel in mijn lijf hoe
een oefening voelt en probeer Fortuna zo te motiveren om mee te doen. Ik
stem mij steeds fijner op haar af: dat is waar trainen dansen wordt!
Woensdag 23 juni
Vandaag doe ik wat TTEAM oefeningen met Fortuna.
Cadeautje voor Fortuna. Lijkt mij zo fijn voor een paard als “de baas” ook
eens geeft.
Als ik, op een gegeven moment, haar achterbeen op pak en dat ver
naar voren vraag, voel ik heel geconcentreerd hoe Fortuna reageert. Ik let
er op dat mijn beweging vragend blijft en niet dwingend, vooral op het punt
waar ik voel dat het haar moeite kost om mij te volgen. Precies op dat punt
wacht ik op haar totdat zij haar lijf op orde heeft en voldoende kan los
laten om mij te volgen. Ik voel dat ze zoekt naar haar balans en daarin weer
naar het los laten. Ondertussen voel ik in mijn lijf of ik alles los kan
laten en adem daarbij zacht uit. Dan komt Fortuna’s achterbeen het laatste
stukje naar voren.
Het zelfde gaat het met haar voorbeen als ik daar
kleine cirkels mee draai en haar hoef steeds een stukje verder naar de grond
breng. Ook nu voel ik haar zoeken naar haar balans. Dit vraagt om een stukje
bewust op de grond staan met haar andere drie benen. Ik doe met haar mee en
voel goed mijn eigen voeten op de grond, terwijl ik los laat in de rest van
mijn lichaam. Fortuna laat haar hoef steeds verder naar de grond begeleiden.
Af en toe voel ik dat ik even moet wachten totdat ze haar lichaam weer onder
controle heeft voordat we verder kunnen. Zou ik hier door vragen dan
verliest ze hoogst waarschijnlijk zoveel balans dat ze haar voet neer wil
zetten. Uiteindelijk komt ze met de punt van haar hoef op de grond. In deze
houding kan ze haar schouder optimaal los laten. Ze geniet er zichtbaar van.
Woensdag 16 juni
We zijn bezig in de wei. De paarden staan in de paddock. Het is lekker
weer en ze liggen om beurten te soezen op de zandheuvel. Eerst zie
ik Fortuna liggen op haar linker zij. Na een poosje staat ze op. Dan zie
je altijd goed hoeveel kracht ze in haar achterbenen heeft. De meeste
paarden geven zich zelf een flinke slinger om op te staan. Fortuna staat
op in slow motion. In één vloeiende beweging richt ze zich, in alle
rust, met haar
achterbenen op. Migo nodigt haar uit om even te kroelen. Dat is een hele
eer, want hij is de baas. Er wordt wat heen en weer gelopen, wat gegeten
en gedronken. En vervolgens is het weer tijd voor een dutje. Fortuna
gaat weer liggen, maar nu op haar rechter zij.
Dat is een leuke opdracht voor Sandra, Naomi en Joyce, de stagiaires die
hier zijn voor blokstage: bijhouden welke paarden op welke zij slapen.
Zal mij benieuwen wat de uitkomst is.
Hoe het zo gekomen is...
We zijn op bezoek bij Robbert en Aline van La Vida Nueva in Schoonoord.
We bekijken een paar veulens. Theo wil met der tijd een paard zelf
opleiden en als we nu een veulen voor hem kopen kan hij alle tijd nemen
om een fijne band met het paard op te bouwen. Als we alle veulens die te
koop zijn hebben gezien komt het gesprek op Fortuna. Robbert verteld dat
ze een Cartujano is en legt uit wat dat inhoud. “Echt iets voor de
liefhebber”, zegt Robbert. Ze is al wel 5 jaar, maar nog onbeleerd. We
zijn benieuwd en aangezien we er nu toch zijn vragen we of Robbert en
Aline nog tijd hebben om haar aan ons te laten zien.
Als Fortuna in de bak is maakt ze tot onze stomme verbazing een overgang
van stap naar een majestueuze passage.
Na een lekkere kop thee en een gezellig gesprek in de keuken van Robbert
en Aline gaan we, nog steeds ernstig onder de indruk van Fortuna, terug
naar huis.
Na enige dagen wikken en wegen vindt Theo dat Fortuna eigenlijk mijn
paard zou moeten worden omdat ze zo goed is. “Heb je een paard waarmee
je Master kunt worden”, zegt hij. Dat is wel een verleidelijk aanbod. We
gaan nog een keer kijken en nemen nu een videocamera mee. Kunnen we haar
ook aan Bent laten zien.
Ik loop bij haar in de bak. Eens even voelen hoe ze is. Ze zoekt mij
meteen op en maakt een join up. Het wordt warm in mijn hart, deze dame
komt wel heel erg bij mij binnen!! Alsof we vrienden zijn die elkaar
lang niet hebben gezien.
Die dag beweegt ze niet zo mooi. Houdt wat vast in haar rug gaat
overkruist in de rechter galop en bokt bij het aanspringen. Dat is later
ook Bent’s commentaar op de video opname. Maar de klik die we hebben
maakt grote indruk op mij.
Op 16 april laten we Fortuna keuren door holistisch dierenarts Mariëtte
Kelfkens. Fortuna blijkt een breukje te hebben in haar bekken,
waarschijnlijk is het al twee jaar oud. Door de pijn is ze anders gaan
lopen en zijn er nog een aantal plekken uit balans geraakt. Volgens
Mariëtte is de prognose voor herstel goed.
We besluiten haar mee naar huis te nemen.
De komende tijd mag ze wennen aan de kudde. Als we terug komen van de
weektraining bij Bent in Denemarken gaan we beginnen met haar training.